ورود به سیستم پکیج همکاران

سفری خوش با خزر پرواز

سفری مطمئن با خزر پرواز

درباره ایران درباره استان بوشهر

درباره شهر تاریخی سیراف

شهر تاریخی سیراف
عکس اول شهر تاریخی سیراف عکس دوم شهر تاریخی سیراف

سیراف در بعضی نوشته‌ها صیراف نیز نوشته شده ‌است . شهری باستانی واقع در بخش مرکزی شهرستان کنگان در استان بوشهر یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است . سیراف یکی از قدیمیترین بنادر ایران است که زمانی دارای رونق فراوانی بوده ‌است . شهر باستانی «سیراف» دارای معماری خاصی می‌باشد که بسیار شبیه به روستای ماسوله در شمال کشور می‌باشد ، بندری که در آن زمان بیش از سیصد هزار نفر جمعیت داشته و به دلیل آزادمنشی دینی در این بندر بین‌المللی پیروان مذاهب گوناگونی همچون : زرتشتیان ، مسیحیان ، مانویان ، یهودیان ، بوداییان و اقوامی همچون : رومیان ، یونانیان و چینی ها در این بندر زندگی می کرده‌اند .
گورستان های بازمانده از پیروان دین های گوناگون در این شهر باستان نشانگر این آزادی دینی این بندر ایرانی ست . سیراف پررونق ترین بندر کشور بود که روابط تجاری زیادی با روم و یونان در اروپا و ماداگاسکار در آفریقا تا کانتون چین در آسیا در دوره‌های ساسانی و اسلامی داشت . سفال های بازمانده با نقش های گوناگون ، پارچه ها و زیورآلات ، معماری های گچی و اتاق های آذین شده به آثار هنری و ساختمان های دو سه طبقه بخشی از میراث بجا مانده از آن تمدن است . اما زمین لرزه مرگبار هفت روزه سال سیصد و شصت و هفت هجری قمری مدفون شدن کامل این بندر را در پی داشت . از این روست که سیراف پمپئی ایران نامیده شده است .
بازمانده‌های این شهر باستانی در نزدیکی بندر سیراف کنونی دیده می‌شود . سیراف زمانی از بندرهای اصلی ایران و خاورمیانه و محل پهلوگیری کشتی‌های بزرگ بود . بازرگانان سیرافی به دوردست‌های آسیا و آفریقا سفر دریایی می‌کردند . آنچه از سیراف بازمانده ، حفره‌های سنگی کنده شده بر شیب تبه‌های سنگی است که گویا بعد از اسلام به ‌عنوان قبر نیز استفاده شده‌اند . همینطور سنگچین‌ها ، چاه‌ها ، سنگ‌فرش‌ها و غارهایی شبیه آتشگاه در دل کوه‌ها بجا مانده ‌است .
غلامرضا معصومی ، محمدحسین سمسار ، رضا طاهری و سید قاسم یاحسینی تاریخ نگارانی بوده‌اند که به صورتی مبسوط سیراف را در حوزه‌های باستان‌شناسی و بناهای تاریخی ، وضعیت اجتماعی ، موقعیت جغرافیای تاریخی و اجتماعی و مشاهیر آن شرح داده‌اند . در کتاب سکه‌های سیراف مرتضی قاسم بگلو ناگفته های بسیاری از تاریخ این شهر بیان و نکات مهمی از ارتباطات تجاری بین‌المللی آن آشکار گردیده ‌است .
دخمه های باستانی در ارتفاعات مشرف بر دامنه کوه های شمالی سیراف قرار دارند ، محققان از آن بعنوان حوضچه های نگهداری و استعمال آب باران و یا به عنوان قبور سنگی یاد می‌کنند . به احتمال زیاد می‌توان گفت که گودالهای حفر شده بر پهنه کوهستان سیراف در ابتدا به منظور جمع آوری و استحصال آب ایجاد شده‌اند و آنچه که بعدها توسط افرادی مورد استفاده به عنوان گورهای فردی یا خانوادگی شده در روزگارانی زیاد پس از احداث اولیه اینان صورت گرفته ‌است .
پیدا شدن استخوان و آثار مردگان درون برخی از این حوضچه‌ها نه تنها منکر سیستم استحصال و ذخیره آب نمی‌باشد بلکه با دقت بر گورهای یافته شده و وجود لایه‌ای از قشر نفوذ ناپذیر ساروج درون حوضچه‌های استفاده شده به عنوان قبر ، به نکاتی موید روش تأمین آب در شهر باستانی سیراف پی برده می‌شود .